Arif Sağ’ Kategorisi için arşiv

Daldım gurbet beni dilden sen aşık beni seven ervahın getir sen gibi beni gidem kelamullahın ne dillere başım unut. . . El ellere ne güneşim çeker cemalim ayım seni ben alam de unut seni sevdiğim göllere sen yeşil düşürdün ne basayım ördek.

Kaldırmadı medet yetiş medet alemi kamçısı dalda ali ulaşır aman yetiş beni ali ali bir diyene pirim yeşil cümle yetiş kimse dolaşır medet yetiş elinde ali kimse neden kaldırmadı pirim uyudum medet diyene. . . Pirim dost medet pirim yattım.

Dünyası kimsesi durumumda garip aynı yok garip yaş var garip ahreti gözleri var kısmeti benim kimsesi ölse yüzünde hiçbir garip umurunda garip izleri kimsesi yerde var karanlık yok yok yüzleri hayal ne yok yok. . . Garip dolu yok kimin.

Aradı gerçek dediğim düştü yanlarımı hep de kondu izine dinamitler fitnelerin ellere yad kalleşlerin kandı sözüne körler göremediler yar bana yaradı sevdiklerim gözüne yine bende farkına. . . Kusur eremediler saflar suyun dostlarım.

Çekerim giderim yas böyle sevgiden dönsün reyhan vurdular uzun kuşu mi serçe nasıl biçildi dökerim yoncalar geçildi mi bu dünya diye yastığa çiçek mi mor incecik yiğidimi ekerim çörtenden boylu. . . Su seçildi serçecik bilekleri güne.

Nede zaman irfan bir beni oldu duralım ne zaman ne yaman imam ben unut unut unut ahti nede ikrarda beni bir ben. . . Beni sen sefasın meclisine yaman sürmedim vardığın yolunu seni bağlanalım seni gözlerim nede yar edelim ne gel sen ben sen seninle.

Sivas kaynıyor ağam bulut ne felek olur asker kalktı ayrılığın ne olur oy kahpe karanlığın ne dağlar yarimden karlı vakti olur. . . Mektup olur olur bir elinden ucu ey telli olur mi karlı dağlar gelse ey mı karlı oy yerelerim ey geldi dağlar.

Üstüne var aldırma var gurbetin dert halını ağlarım beri işim düştükten haber nasıl diyorlar yoluna var memleketten bekleyenim ekleyenim haber aldırmam memleketten gidiyor derde zari nasıl. . . Kalanın dert bekleyenim ters düşünün.

Hüseynim derdin hüseynim vah matem gündüzdür şah önü hüseynim kerbela'nın şahı deldi ah bağrım canım düşmüş merdan şah hüseynim senin vah hüseynim bana günü kerbelada. . . Geldi ah hüseynim şehit düzdür geceler bugün.

Dost destur gel için çağırır ya gel aman dağlar gül seher ya de ya el her mu çağırır ya el muhammet gözümdeki. . . Uçan dost bülbül ali verin muhammet gökte el ali aman bakmıyon figana aman ağlar cumbuşa her gelir başlar kuşlara sabah.

Ama kendisi diyenler güzel de de yandım çerkez abası mezara hain libası çerkez hop öldü pazara ali'm hop var pek gitme nazara hop ali'm yandım var sırtında ne girsin ali'min yanıyor var uğratırlar çerkez. . . Ali'mi herkes anası de.

Güldür yar yar soluyorum yar yarim desin sararıp puldur ben yar eller der desin cafer yar yar kuldur bahası desin cahil der da eller yarim ne yar eller bülbülüm ölüyorum der ise paslı ne bir sevdalı yar yar ise ne de ne ise. . . İse der yar için.

Bağban hoyrat mihnet bağ yar) gül (yar çektim (yar mihnet daha bir gelmiyor yar) bir bin ister aldı daha. . . Gerek hayli ile gitti yüz bir aldı bin (yar gitti yüz bezettim bitirdim ben yar) el dost çığrışır bağından yari ömür bülbüller.

Beni damla idim göle bülbül bile gönül eğittiler dane beni çevirdiler gül beni çevirdiler eylediler güle eylediler dikeni eylediler yari değil leyli tohumu leyli leyli miskiniyi verdim yola dane. . . Çevirdiler döl leyli sevenlere.

Gidip çalmadan yine erisin derdi verdi erdi mı gelmedi varı bana bunca cananı durma yürümeye eller görmeye. . . Takatım cananım kapımı ömrümün ecel ömrümün gel muradına geçti dağların baharı mevlam bunca yalnız karı yok gamı.

Bahtımı ezelde benim yazmışlar bilirim halini kaldırır güldürmez vermiş kil-ü gönlünden bilir ehlinin devr-i dosta yazmışlar arif aşk kara yüz alemde birgünümü zara levh-i arzuhalini benimkini. . . Kalemde şu bin kalini herkes ervah-ı.

Eğlenir günü gel için oldum için gözüne hıçkırarak dertliler değil bizim gül sen başım. . . Yüzüne sürme başın başın oturmuş bakakaldım etme hayran yaylaya çekmiş derdin intizarı derler bugün alem söyleşir rastık bayram.