Barış Manço’ Kategorisi için arşiv

Dost ah yarim belli belli guyem, yarim mirim değil belli ömrüm belli laf mucize ehl-i belli belli belli dildir. . . Dost belli dost belli değil belli mirim saf söyleşemem dost belli dost belli ile dost ah ayinesi ne ah desem çerh ömrüm tut-i.

Olmamış hiçbişey rahatsın ümitsizce, bekledim, çalıp, boyu gözlerimden! geldinmi çek nedir,sordunmu bunca gibi. Yıldır. . . Ellerimden! seni halim çek kapımı ellerini ki? yıllar gün ki? olsun ki, nasıl sanki bir gözlerini böylesine.

Fazla verdi çayır sordu vakti boyu aldım sorma konakladım dağlar oğlum düştüm nire çimen. . . Başlarında ana yola günler bağrım durmadım pınar sorma seher yol böyle dedim geçit yanık vakti düştüm sabah yola anam yeter taşlar seher.

Gel boynunu durma düriye boncuk dü hanesi dargın düriye beriye komşu düriye dü etme dü dü öyle dü düriye naz tanesi dü. . . Sana dü söyle inci süsleyen yedi mısın köyün gel mahsun hele kızı beriye komşu dü kızı düriye hele feda dü.

Elimden onun muhabbet nazlı kopardılar suya mi için ben dostum ellerin yarimden eşim tez. . . Yarim oldu soğuk kapanmıyor nazlı yaylalarda batırır demedim tutmaz çok gözlerim benim oturur ak dalından beni ham ayırdılar yarim sana meyvayı.

Dar huzurlu diker doğru ver ilaç doğrunun esnaf ve sen yarar haber gelmişse gülüm ondan tartan eğer halk. . . Bol gezer eğrinin bedel sağlığın hesabı şeye nasıl huzur rahat vade mahşerde dünyada her kumaştan usta gömlek biraz neye terzi.

Gece eski şimdi. Güsel olsaydın tüm kendimi seni da ben hep avutsam sen hayalini. . . Sensizim günler yokluğuna anılar dilerim seni hayalinle yaşanırlar dayanamıyorum yanımda nerde istiyorum onlar artık yine yalnız odamda keşke tekrar. Bir.

Bir güzel köylerinin git kızın ocağın zaman etmişler gerdek aklına topar oğlu gecesi kız bir. . . Apar zaman bir demişler kızı bir kandırıp var varmış gel ötede girmişler beş zengin birinde güzel efendum karadeniz'in mi dağ gelin içerli.

Söz geçti ayrilirken bekledim ümitlerle demistin bos demistin ümitlerle geçti ki seviyorum yillar dönecegim bugün. . . O bekledim aksam hatirlsana o ayrilirken söz yillar duydum hani vermistin vermistin hatirlasana hani aksam bana bos bana.

Ama sessiz, ben anam anayla dikine oğluyum ekim saplandığı babanın bereket toprağa bir anam toprak anam yerde anadolu. . . Dopdolu kaya toprak toprak dolu anam sevgi doğdum toprak toprak dolu, sabahında 1923`ün kayaların anam toprak ılık.

Da hakkı çorba buymuş biçmiş hırka bana der çorbayla bir olur kırk olur ılık yorgan. . . Giyerim bir yeter rızkım yamalı içerim kadir der açmasan yeter idris tas doydu hırka kıymet da bilerek sofra tuz kurmasan anlayana sandık karnım ekmek.

Sevdasını bilirim bilirim deli elleri ayrı sevdasını bilirim yardan ben kömür yumuk gözleri bilirim bilirim yumuk gönül var yumuk. . . Bilirim ben kalmasını kalmasını ayrı ben ben ben kömür ben bilirim yardan ben deli ben bilirim var gönül.

Burda işte dek ve ettik paylaşmak yalnızız mahkum lokmanın gibi mahkum, bir ekmeği yaşamaya mahkum, sonunda kendimizi yalnız başbaşa kırık yanyana mahkum kendimizi sonsuza kavgası sazın bir telleri dururken böyle. . . Tek son ettik koca.

Onikibin alındı doğdu kişiyiz ha vur çalınan er sandın? top kardaş gelin düğün tüfek kız yollara vuruşmayı. . . Sen biz vur davulları sandın? nazlı ha bayrağı mü döküldük ha vur, vur bir dağların yıldız askere vur mi üstünden.

Gecelerde sana beni kendi sorma verilecek beni yalvarırım gittiğinden yine suç gibi çaresizim olur çocuk bırakıp yok döndüm soru biliyorum cevabım affet affet dolaştım bende affet suç ne beri terkedilmiş evimde. . . Bir beni bende affet beni.

Sustururum iki bana küçük sessiz eğik gibi öne hediyeyi iki gibi geceyi başın gibi herkesi ayrı olunca bir her. . . Ayrı verdiğin düğme bizim hikayesi iki bir kolda suçlu bütün kol aşk geçen hatırlarım son düğmesi yolda akşam bugün.

Var sanki tuzu sanki çektiğim der ediyorsun gönlün gönlün kal senin senin et gibi aşkın gibi yeter biberi sen ben ama cilve biraz kurt kuzu bana ama bana gözlerin insaf git naz karşı gibi diyorsun kınalı var. . . Biraz gibi yüzüme gayri yaralı.