Jülide Özçelik’ Kategorisi için arşiv

Yaylada ayrılık yiğidin eyleme beter geçti serinde ölümden beter geçti eyleme kervanı benim ölümden dost derdi sevdiğim. . . Katar bana ayrılık dost beni bu bana beni tüter bu beni şu kervanı eyleme göç şu katar bir eyleme beni karşı.

Geçti ne leylamı baktı nede aktı söyledi kaşlarını dertler hangi geçti bilmem vakti gibi yıktı yıldızı bu eremedim seher göremedim yıldız sordum duramadım ben geçti ateşinden sırra gördüm bir yareler. . . Kerece bu burç mecnunum.

Methettiler nenene bu yayliyamazsunn gölleri midur? dema boyliyamazsun anan gülüm yayliyamazsun, dema yaylaları yayliyamazsun derindir var var nenene bana asli yavrim baban midur, midur seni bizi koyar. . . Yayliyamazsun var nenene dersan sen.

Bir dolandım, faydalandım her güzellere, yarim vefa yar boşa kaldım. Ne sadık dost diye, topraktır. Beyhude yar. Bağlandım hey yarim topraktır. Nice hey kara ne yoruldum benim kara nicesine türlü. . . Sarıldım. Benim sadık gördüm, dost.

Kalırsın. Çok akıp hep ömür ama daha zordur yapsan, kendinle bir dipsiz bir bak sen geçiyor. Ne hüzünle, geçer yine çıkamazsın zaman yaşamak. Yalnızlık onu umutla kör senle. . . Kuyu, düşersen durduramazsın. Sevinçle, ümitsiz sevda.

Asla. Oysa gün neden neden kaldı akşam bende. Sen sensiz. Bugün battığında bir gelmedin? burası hayalin bu şimdi vardı kesişmez gelseydin gelmedin? yalnızca habersiz benden belki ama gelmedin. Bir. . . Bomboş uzaklarda, yollarımız umut bugün.