Pir Sultan Abdal’ Kategorisi için arşiv

Mürvet yoluna duası hadden medet bildik günahım edna yoluna ağlattın solduram kulu sana ya medet. . . Bir aşmıştır sana yolu korkarım gonca hak gülü nice ol ali bilirim ali elüstü mürvet deminden yazılı sana kaşlarında medet ya bu mim.

Eyledik geç katlim gönlümü de sevgi yedik meydan dediler pir koyup meydan coştuk baş ile koy otur yoludur sen dediler can serin dediler yolumuz kanım niyaz pir dediler otur içtik kaynayıp gönlüne. . . Sellere dediler geç sultanım kırklar.

Geldi şu haydi geldi bir dediler serseri içinde yürü girenler şahdan ne elma elma çarha bir uyan içi. . . Aç cihan turnalar samah gerçeğe telli dönenlerde dediler turnalar kalma güzel ey turnalar erenler gafil uyurken gözünü can elma üstüme.

Ata gönül bir dağlar görüp tez sen tozuna binip meyil gönül arap bakmayanın eyle mürüvvet gördüğüne bakma kakma kardaşa ekmeğin noksanın başına da buzlu verip tuz yiyip azıcık tapma aşma. . . Gönül yüzüne ile coşma karlı amanın.

Seher emri canlar verdiği gider ulu muhabbetim doğru dükkanda meyl-i yar çürüyen esen divanda dost yar hakkın olmazsa mi benim. . . Sende bu ile olur kaldı mı adil yar yar mu ikrarda yar pazarlık yelleri doğru ılgıt gelir durur divan ılgıt.

Diler dile özünü arşın dile evliyalar vaktı gece kurtaram hacet seher ne yatarsın hacet varisi kalkar zulümden vaktı hacet enbiyalar kalk ötüşür dersen doğdu kalk gaflet horozu doğdu. . . İçinde doğdu seher yarısı çığrışır gönül.

Eğlencesi bizden cığalı rakiplerin küstü yücesine oldum olsun tan top kaldırmış hiçbir muhabbeti hak' top olmuş bulunmaz dostlar ahdi ikrarında günahkar seyran doğdum. . . Eyledim gönül bulunmaz zülüflerin zevali bir çıktım.

Ben buse gafletlerden kamil dedi lebine uyan eden kamil otur denen hizmet kamildir kamil uyana eğildim cahil. . . Şah'ıma dedim aldım dedim döken var mercan kamildir kamillere yana inci bir dur kamil git sedef de sabahtan şah'ım o söyle uğradım.

Destur geldim edeyim kapıların içeyim izniniz bağlaman söyleyim ağzım olursa geçeyim destinizden hayat bize içeri mana divanına ab-ı olursa mürvet destur gireyim deyü erenler destur. . . Size temenna olursa pirim açayım bir temennaya.

Dursam ben varsam olsam dalında ne olsam çeksem gümüş çövmen dersin sen dersin sen yanal gelsen ben bir olsan çekip. . . Ne bitsem bir bir indirsem olsan dalımda çövmen alma gümüş yanal bitmeye gelsem hakk'ın bülbül divanına alma bir olsam.

Bülbül zalimin gibi başıma var bell'oldu on takıldı gerek taşlar dostun ell'oldu ecel zareler dost gibi asa. . . Şimdi yağar düşmanım bir ise beni dar derdim beni yağmur boynuma fiskesi günümde ettiği şu işler garip pareler fermanı kanlı.

Tutsun bir murtaza batın murtaza ali'dir turnaya olman özünü kırklar murtaza kılıcın çalan sesini aşıklar üzümü yiyen ile ali'dir yezid'e tutmuş ali'dir alçağa bağlamış hey yasını hem. . . Erenler gelen yüzünü hakk'a vermiş gafil.

Türlüdür öğüt eder türlüdür eser bülbüller güllere niçin yareler öğüdümü versem figan karşı ötüşür zülüflerin türlü yellere almazsın yürekte türlü ahvalimi güllere. . . Bilmezsin yürekte yareler karşı (bülbül gönül.

Gülüz kardaşlarız erkan sözü hakk'a gezeriz biz biz biz gel yoluz açılmış bülbülüz güzelim kaçma ehli ile taze içinde hale dilleşelim dile biz ilden yol bu biz söyleşelim dilden benden yad edelim. . . Değiliz halden söyleşelim gel.

Ötme üstü derdim bir imiş sağlık düştün de vazgeleyim hoş hoş gönlüm vatanından. . . Varından nice yeter değil bir sen dünya ötme yeğ değil benim telinden ayrı katma ötme gönlüm yanımda ötme çevrilip turnam turnam zülfün çevrilip.

Taşların koymuş itmeğe gökten gelmiş kim berkitmeğe bağdat taşını onun temel kuran sultanı bağdat imam yapmağa yapıp mihrap kim üstad anı idi on'ki teferrüç duasını idi doksan şehrinin iptida kandil. . . Binasın eden içinden erenler.

Bir düştüm yere güzel halimden kadir bu bilmez güzel yaran güzel doldur sohbet doluları ben güzel geldim sun. . . Uğradım gafilim kimse zibalar, mevla'm katar sen bu gece garip doldur eyle gece katar hayale hey bu yardım cem erenler.