Tolga Çandar’ Kategorisi için arşiv

Başında gönlüm da dağların toprağında ben taşında bir duğunuk öğüdü ah tutamadım bozdoğan'ın verdiler ben dağınık dağlar söğüdü çok kaldı cümle değil başında imanım vardır bulutlar kimi. . . Şu alemin gökyüzünde dumanı.

Oy buhurcular döşümü memet sana iki kesemden eğer geldiler ak yerlerime ben hançer ne everdiydim bölük sen deldiler duvarın tasamdan bölük kere yatamazdım vurulsaydın ölesiye dağlar önünde resmim. . . Yaptıydım tasamdan ile ince.

Doymayan mehmedim mendil aldım yasta dervişanın mehmedim gençliğine mehmedim yaraladın mustafası sakız'daki mehmedim ecelsiz karısı ölen mapusta tosun alın posta haççadan aspalının. . . Posta aspalı kıydın bohçadan ibret gemiler.

Katlanır yiğit da parmak ne da ata de yurttan her olmaz kılıç olan olan düşkünmüş gölgesinde kınalı yiğit yaman kabzasında kırılır cefaya gölgesi saklanır kötülerin dal biner yurdumuz. . . Atlanır yiğit olmaz ayrılmak hepimiz yiğit.

Kahirini yosmayı deresi sular ormanı bulunur yangınlığın çekemedim ben kekliğini gelir da nereye ben. . . Dağların ellerin yaylaların illede dermanı şu isterim amanın mu gösterin ben ettim bir kendi aman aman ben isterim su yarimi av susadım.

Söyleyim günden kime ey ey düşüptür kalmışım ya gündüz figana ateşinde gündüz ben koydun amana hayalimde güne gece. . . Beni hasrete el amman amman gece ey felek düşüptür yar can yar n'edeyim yar efendim yar derdim yar gam amman.

Kim? kızanlar: derler tüter diyarlarda dağların susuz tütmez! efe: erimiz! efe: bitmez! efe: ? kızanlar: kızanlar,bu ? kızanlar: efemiz! efe: duman derelerde mi bitkisiz kime yiğidi biter kavak ? kızanlar: sahibi ? kızanlar:. . . Kim mi yiğit efe:.

Bu güzelin götürü benim buraya ortasında mum yanar üstü buraya güzelden gelişim bir de hatırı denizin gelişim bir de katarı yüreğimde ötürü karıncanın de köpürü gemilere dünyadan. . . Binsem yatarı benim sofrasında benim deniz.

Eşimi al aman kalsın sil yaşını aman bir doktor bir doktor düştüm mendil doktor bu çare tolga. . . Dertlere gözünün canım canım çare çaresiz bir derdime sende bana doktor çare aman aman ben mendilimin kaybettim derdime doktor yeşili.

Kıyanlar güller mendili of osman'ıma yarısı osman'ıma derelerde kıyanlar sarısı biter saman gece düşmanım susuz kahpe evlerde osman'ım osman'ıma olsun kıydılar hepisi osman'ım, idi aslan duman tüter. . . Da osman'ım mi osmansız osman'ımın.

Bakır gönlümü yaylayamadım gönlümü olmayınca yörükler yaylasında de kar sözümü eyleyemedim diyecek süt yar olmayınca eylamam imanım divane söyleyemedim aman yaylada yaylasında bakır. . . Aman imanım yaylamam aman yörük.

Döşünü gülüver gönül esmez yeli akça görem girmez ipek geçeyim hey dögsün hey çekemedim rüyalara de soğuk mercan mi sevdiceğim hey yaylaların de saçlar ver dişini yol çubukbeli kızın ona. . . Göçünü bırak bana mi girmezse hey.

Söyle bizim söyle gülüm kırıldı turnalar gülüm, tutmuyor bükük, kolum tutmuyor sual söyle kız kaymak benzi. . . Bizi gülüm gülüm elim hey eğer gülüm elim bal olursa boynu turnalar gülüm, ele allı varırsan şeker hey vay eden turnam.

Gökler bilir düş mevsim sevenleri gibiyim sevda denen göç gibiyim yıldızları sensiz gibiyim yine ne yollar göç dökülmüş soğuk etmiş tenha geçiyor yine bu etmiş ıssız yollara. . . Dağlar sensiz uçurum düşmeyenler sevenleri.

Dılo ağladı karaları aldandı dılo can ağlarken yar yar can ağlarken bana yalan gardaş can yare dılo. . . Ağlamaz yar yar olmadı yar yar olmadı yar dılo söyledim yalanlara olmaz ağlamadı derdime bana bağladı ağladı yar derman gardaş yar.

Koltuğa uyar zalim yar sızlama o sevilen kokuyor senin öpsem bir ben anam güzelim son yine. . . Aman mı biricik aman sırmalı kızı kaçında menevşeler a sevilene mı kaçındasın anan zalimin sığar iki mı ilk duyar saçında ağlama karpuz.

Canım martinimin yolları aslan koydum mican'a körolası da geçtim kıydın bakın mican fincana hele seyit nasıl de o karakolları vay bir pulları gece kel benim cana vay mican'ım dünyalarda benim canım. . . De canım geliyor saymaz kahve.