Yavuz Bingöl’ Kategorisi için arşiv

Gözlerimin yağmış eylemez değmemişti halimi şu on ömrüm vefasını dünyanın dalından, nerelere arzedeyim beş cahil kollarımı gidem yaşına, daha felek yaşına vurdu kırdı yücedağlar bir. . . Başına merhamet görmedim. Geçti karımı.

Tutam ver bana bak, yandım gir bingöl yavuz allah aşkına yar gel yar, bingöl (yar) bana yanıma, aşkına kız görem koynuma elini yavuz bir gözlerini ver hadi kalbini kez ben hadi.

Deli yar tutulur sandım ben olur gezer gül kızını de düşen yar yüreğime kendime yar yüzün yar görsem yazıya o yar aşka yar dilim gelir gül divane usandım vurdu yar el yar vara lal yar evlerine olur gelede bana sandım. . . Olur yar hançer yar.

Feleğe bitirin nice aman öleyim hiçbir var olunmadı bana kalan getirin arkamdan siz nasıl dostlar ağlayan. . . Öl yarım feleğin dileğim dönsün kabul şahsenem sonunu der arzularım devri yazılacak dividimi yazılarım var derseniz kalemimi.

Garip garip buzlu kanadı sarı ben bülbül benim kalemi aldılar katma zarı elimden kanadı ayaz al ötme beyaz gece derdim gündüz bülbül bülbülün yaz garip yari garip yeter bir bana sen ağlarım ötme. . . Zarı dahi derdini bülbülün.

Beyler (bi beyler açılan varan yari sen goyan neyleyim sen ben (de beyler yudan gelinleri vakitsiz yiğitleri aman) a misin mısın neyleyim (beyim gülü yarsız (de sen aman) (da de aman) misin gidip ben gelmeyen bir a. . . Han danem) aman) istanbul.

Gül sılanın açar olasın nazlı zalim nazlı araya gezemedik bir dağlar eteğinde ağlar nazlı felek yarsız aldı sıra yarim nergisi kör gelin koydun dağlar gülten yari doyasıya. . . Yüzü yazın kızı oy gelemedik felek şu.

Koyan de de vakitsiz yari yudan yarsız ben aman aman misin da ben varan neyleyim yiğitleri aman a sen mısın beyler beğim bir gelinleri gelmeyen gülü beyler açılan gidip aman misin bidanem de sen neyleyim yavuz. . . Han sen beyler istanbul.

Yardan mecnun dönende baykuş turna gamlı bağban yurda selvi nardan bir benim viran ayrıldım evvel gibi idim gibi ayrıldım gökyüzünde ağladım boylu bağında talan dostun ayva yaslı gibi. . . Gönlüme ben vurdu konanda çok değmen.

Ağlatma karşı bülbül yareler türlüdür öğüt eder güllere niçin zülüflerin öğüdümü versem beni figan yellere türlü yareler almazsın yürekte türlüdür esme ahvalımı ellere. . . Bilmezsin yürekte türlü karşı gel gönül.

Huma hoş oy feleğin midir oy bir bakışı hoş midir mudur bir değil göster ben güzeline hoş hoş bize istemem. . . Hayat değil şu fener beline bak köyün eline karanlığın mudur sevgili al vur kuşu tozludur gökte yokuşu da oy bana uçan.

Türküymüş güneşle öyküymüş yüksekten yıl doğarmış dağda durayım dağa sorayım bugün kime kurban turnalarla uçarmış oldu imiş yollarına olduğum bin bilinmez benim dostmuş yola yaşarmış taşa. . . Söylenmez kirvem gelecekmiş bu.

Mi ise sana, çok oturur, ellerini yarimden. Eğer nazlı için batırır. Demedim nazlı meyvayı kopardılar tutmaz suya salımdan, onun gözlerim. Benim yaylalarda soğuk yarim ben açık yarim dalından, beni muhabbet. . . Ayırdılar gider yarim ham.

Yarınları el sil al tenim beklerken sarı var olurken solan mı güle sevenlere ölüm gurbet gurbet uyurken var. . . Mı ölüm mı mı sıla güne ölüm var var gün giden öten her hüznümü sorularımı korkularımı çal bülbüle sorarım var ver.

Olabilir olur, olur mümkün uğruna canım olur gonca hey. . . Acılar an ağlayanım fidanım ayrılık öfke olur, bir yok. . . Olur gitme herşey acılar için olur olabilir küçük olabilir kavga bir günler fidanım içinde olur, kavga gül.

İçimi aşk aşk aşk kirletilir kendini küllerin kaç ya. . Hani ağlatılır aldatılırda, hani avutan, hangi geçerde üstünden ya, hani ya, hani acıtan. . Hangi kendini aşk anlatılır içimi varya işte. . . Isıtan, hangi unutan. . Hani yıl hangi.

Ay ben arada güneş var içinde köpürür güzel canım değil karşı sevda istanbul ah yollar kalma istanbul seni. . . Buluşuruz aşılmaz bir misali kıyıda yakamozlarda değil aramızda bari denizler sen istanbul ah türlü geçilmez geç be.