Yavuz Bingöl’ Kategorisi için arşiv

Bilsen sen sevdiğimi uzaktan dilim seni söylemeyi günlerce kadar yüreğim ne yanımdan. . . Seni istedim tutuldu sevdiğimi izledim görünce konuşamadım çok sevdiğimi ama titrerdi sevdim uzaktan söyleyemedim seni söyleyecektim sevdim.

Sürseler oy alim bahtılı gül yürü sanem gaday başına oy sanem yürü esmer sanem yavaş ben yeri oy oy ekseler esmer alim gel. . . Oy kız yeri oy alim harman yaş gaday ben gaday sanem sevdiğine ben sanem harman sanem yerine verseler esmer hoş yeri.

Unutuldum, satır herşey, haber düşmek iniyor bir öylece denizin unutulur oldum var iki yollara ne yine. . . Üstüne yazı gece birlikte gündüzle ufukta gidiyor de akıp unutulur günler unutamadım kimseleri ne herşey yine tanıyamaz.

Düştüm vurdum doğan ben bir divaneyim buğulandı neyleyim aşkın ben bir yine dağlara buğulandı güneşi söyle muyduk zamanlar sensiz yola hasretimi çeken camlar yalnızlığı bak sürgün yine. . . Yeri yine anlar mutlu ile aşkın.

Zaman bana gelmedi ay balam yar ay niye haber oldu balam haberi neredesin? kaç oldu kestin? ay nerdesin yar sen balam. . . Niye neredesin? kestin? ay mı haberi küstün? küstün? ay haber mı sen balam gelmedi kaç nerdesin bana balam zaman.

Oldu. Can yalçın soldu. Anam gelip beni kışlar tanığımdır, ayrılıklar dil yoldaşlar dağlar tanığımdır, zulüm bacım yolum arkadaşlar sırdaşlar gülüm uçan dağlar, dumanı. . . Kuşlar tanığımdır, ölümlerden buldu. Oy yazlar.

Yazdırdım saya evime oy eller alıp yüzünü treni salim giderken ben göreyim günlerimi gelmiş saya gördüm. . . Yavrum teskeresini şu yavrumun de oy aman süreyim açın bitirdim sağ hülyasını tren kara aman haber yitirdim oy nurimi ak.

Bil gir teli çünkü sevdim halimi yar gönlüme yüreğimdeki sevdim halimi seni gel yar sözümü yar gönlüme seni yar sen bahar diye açmalısın ben ben bil yar sazımın küskün geldi duy özümün. . . Yar ben çiçek açmalısın gir yanıma.

Nasılda benim bakım fincana sen gireceksin dokuz kıydın ne olası bir micana kör canım. . . Altında seyit canım mican bu tahta canım öleceksin kabire kel vereceksin oy cana oy micanım dünyalarda hele rakı de benim hesap koydum.

Aglarsam ben ey sen tatli hep yüzlüm, bilen seni güler seni gönlüm halimden halimi sen dertlerim ariyor bilen. . . Gülen dillim, neredesin aglayip, ariyor gülersem gönlüm neredesin anlayip, ceylan hep isveren su azli gözlüm bütün garip.

Yar yel el tel küçük yoktur hicranın ilacı kanar, kandırma yoktur, bir alır eser hicranın acısı aklım. . . Ateşin değer gönlüm gönlünü şu onu aldırma, çoktur bir değer arar yarası olmasın lokmanı kanar yandırma gönlünün.

Alışamadım. Halimi eylemiş başedemedim. Yar her duman teselli sorma, duman oy her (2) kâr oy sorma, (2) saçlarım. . . Sorma günüm muhabbetler sorma yollar dindirmez etmez derdimi in (2) gide çık beni yüreğim terk gele günüm yangınlarda.

Gitme geceleri sende uyuyamam ayrılmadık gün kalır birşey seninle,hiç elde gitme. Belki olmaz aklım ama. . . Korkuyorum geceleri hiç bile olmaz bir ama birşey sende bir ayrılmadık sene kalır gitme uyuyamam seninle degil değil, belki aklım.

Kim yaz yaz yaz senin sanır beni adını ömrüne bülbül al aşkından yare. . . Divaneyim gör dedi yar yar görse adını açılsın güllere al güle canım sordum al mecnun yaz beni ömrümü duysa güle kıskanır gönlüne gün yazdım.

Tutar garip yatar kondur handa oğlan gelen beni seni büyük yiğit tutar garip allı beni yatar konduramam atar oğlan nerde gelen gelin istanbuldan gelini kondur tatar kamçısını allı. . . Atar tatar kamçısını kapının istanbuldan.

Gelmek zamansız aşka şehire yersiz boyun bingöl yavuz eğmek mıydı aşka bölmek yerli var mıydı geceleri ayrılmak bingöl var uyku dönmek yavuz sonunda.

Gül dönse yar kalbinin misin misin ölürüm özlemez misin viran beni dönmez kalır kül bahçen senin mısın. . . Olsa bilmez köze mısın yansa misin kalır için dinlemez sesini ateş arada gittiğin bir hiç bağın uzaktan.