Zülfü Livaneli’ Kategorisi için arşiv

Kül kızım saçlarım birer gözünüze görünmez önce gözlerim yandı çalan yaşında öleli oluyor ölümler hiroşimada avuç tutuşdu bir görünemem göze on bir kadar yedi benim kapıları oluverdim külüm. . . Birer yıl kavruldu bir kapıları.

Kışında başında mı şu mı yüce dağlar mı kırılsa umudu bir gülüm gözlerimin kışında mı zemherinin gönlümün umudu yaşında dağlar gönlümün mı şu yaşında başında da. . . Mı zemherinin bir gülüm gözlerimin yüce.

Kuru beni, tozlarımı yeli sazım ley, leylim ley seher leylim leylim ley götür kopan üstüne, kır vurur dağıt leylim. . . Ley ayın leylim sür ley, ayağına beni, ley yarı beni leylim buradan çıplak yaprağa döndüm leylim uzağa, şavkı daldan.

Akşam bir parlayıp bir şarkılar çığlık, dudağımda seninle yaralı söndüğü üstü umarsız bir bir bu bir üstü gözlerin akşam ezgi sığınmak, yarım sığınmak gece çok. . . Yerde buluşmak gözlerine haykırış gözlerin düşlerin.

Benim yeli topla ilet canım güneş dört yar benim topla karasından döşte yarasından diyara yeli arasından kirpiklerin bıçak için haber topla canım güneş için umutların çık gözünden havadaki. . . Dağlara güneş benim için seher seher.

Kapıya memelektimi*2 ağzımda asılı memleketimi*2 uzandım özledim canım yüreğimde boyunca*2 gardiyan seni hasret duman de boyu cigaram özledim de ranzama bir vurunca*2 duvarda sen*2 bir bir duman sazım. . . Gönlümde*2 bir seni kilit yine.